ماده 28- منابع درآمد سازمان به شرح زیر می باشد:
1- حق بیمه از اول مهر ماه تا پایان سال 1354 به میزان بیست و هشت درصد مزد یا حقوق است که هفـت درصـد آن بـه عهده بیمه شده و هجده درصد به عهده کارفرما و سه درصد به وسیله دولت تامین خواهد شد.
2- درآمد حاصل از وجوه و ذخایر و اموال سازمان.
3- وجوه حاصل از خسارات و جریمه هاي نقدي مقرر در این قانون.
4- کمکها و هدایا.
تبصره 1- از اول سال 1355 حق بیمه سهم کارفرما بیست درصد مزد یا حقوق بیمه شده خواهد بـود و بـا احتـساب سـهم بیمه شده و کمک دولت کل حق بیمه به سی درصد مزد یا حقوق افزایش می یابد.
تبصره 2- دولت مکلف است حق بیمه سهم خود را بـه طـور یکجـا در بودجـه سـالانه کـل کـشور منظـور و بـه سـازمان پرداخت کند.
تبصره 3- سازمان باید حداقل هر سه سال یک بار امور مالی خود را با اصول محاسـبات احتمـالی تطبیـق و مراتـب را بـهشوراي عالی گزارش دهد.
ماده 29- نه درصد از ماخذ محاسبه حق بیمه مذکور در ماده 28 این قانون حسب مورد براي هزینـه هـاي ناشـی از مـواردمذکور در بندهاي الف و ب ماده 3 این قانون تخصیص می یابد و بقیه به سایر تعهدات اختصاص خواهد یافت.
تبصره- غرامت دستمزد ایام بیماري بیمه شدگان که از طرف کارفرما پرداخت نمی شود به عهده سازمان می باشد.
ماده 30- کارفرمایان موظفند از کلیه وجوه و مزایاي مذکور در بند 5 ماده 2 این قانون حق بیمه مقرر را کسر و به اضـافه سهم خود به سازمان پرداخت نمایند.
تبصره – ارزش مزایاي غیر نقدي مستمر مانند مواد غذایی – پوشاك – و نظایر آنها طبـق آیـین نامـه اي کـه بـه پیـشنهاد هیات مدیره به تصویب شوراي عالی خواهد رسید به طور مقطوع تعیین و حق بیمه از آن دریافت می گردد.