ماده 7- افراد شاغل در فعالیتهایی که تا تاریخ تصویب این قانون مشمول بیمه هاي اجتماعی نشده اند بـه ترتیـب زیـر بـه پیشنهاد هیات مدیره و تصویب وزیر رفاه اجتماعی مشمول مقررات این قانون قرار خواهند گرفت.
الف – موارد مذکور در بندهاي (ج – د – ه – و) ماده 3 این قانون به تدریج و با توجه به امکانـات سـازمان اجـرا خواهـد شد، و در این صورت میزان حق بیمه با توجه به ماده 28 این قانون تا خاتمه سال 1354، 19% حقوق یا مزد و از اول سـال 1355 معـادل 21% حقـوق یـا مـزد خواهـد بـود کـه در سـال کارفرمـا 13% و بیمـه شـده 4% و دولـت 2% و از سـال 1355 کارفرما14% و بیمه1354 شده 5% و دولت 2% می پردازند.
ب – موارد مذکور در بندهاي الف و ب ماده 3 این قانون به تدریج و در صورتی اجرا خواهد شد کـه سـازمان وسـایل و امکانات درمانی لازم را براي بیمه شدگان فراهم نموده باشد . الزام کارفرمایان یا افرادي که به موجب ایـن مـاده مـشمول مقررات این قانون می شوند به تادیه حق بیمه از تاریخی است که بیمه آنها از طریق انتشار آگهـی در روزنامـه و یـا کتبـا اعلام می شود.
ماده 8- بیمه افراد و شاغلین فعالیتهایی که تا تاریخ تصویب این قانون به نحوي از انحا مشمول مقررات قانون بیمه هـاي اجتماعی یا قانون بیمه هاي اجتماعی روستاییان قرار گرفته اند با توجه به مقررات این قانون ادامه خواهد یافت.
تبصره – شرایط مربوط به ادامه تم ام و یا قسمتی از بیمه هاي مقرر در این قانون براي کـسانی کـه بـه شـغلی غیـر از علـل مندرج در این قانون از ردیف بیمه شدگان خارج شوند به موجب آیین نامه مربوط تعیین خواهـد گردیـد و بـه هـر حـال پرداخت کلیه حق بیمه در این قبیل موارد به عهده بیمه شده خواهد بود.
ماده 9- انجام تعهدات ناشی از موارد مذکور در بندهاي (الف و ب ) ماده سه این قانون به عهده سـازمان تـامین خـدمات درمانی می باشد.